Cuda architektoniczne

Biały Dom

19 września 2017 0 komentarzy

Biały Dom kojarzy się z wielką polityką i wielkim światem. Jest to oficjalna rezydencja i jednocześnie miejsce pracy prezydentów USA. Znajduje się w Waszyngtonie w Dystrykcie Kolumbia przy 1600 Pennsylvania Avenue.

Budowa Białego Domu rozpoczęła się w 1972 roku. Projekt architektoniczny był autorstwa Jamesa Hobana. Ukończony i oficjalnie otwarty został w 1800 roku. Pierwszym prezydentem zamieszkującym rezydencję był John Adams. Warto podkreślić, że każdy kolejny prezydent dokonywał własnych zmian w jego wystroju. Niezmienione od ponad 200 lat są jedynie jego zewnętrzne ściany.

Budynek w swojej historii przetrwał dwa pożary. Pierwszy w 1814 roku. Został wtedy podpalony przez Brytyjczyków podczas wojny brytyjsko-amerykańskiej. Ocalały wówczas tylko mury. W 1817 roku została ona odbudowana. Wykończono ją z zewnątrz na biało, skąd wzięła się później jej nazwa. Nazwa Biały Dom została nadana w 1901 r. przez prezydenta Roosevelta.

Budynek był modernizowany na początku XX wieku. Zostały wzmocnione fundamenty i ściany samego gmachu zbudowanego z piaskowca. Tworzywo, z którego był zbudowany nie wytrzymał próby czasu. Po 1945 roku przebudowano od podstaw wnętrza, jednak zachowano pierwotny klasycystyczny kształt rezydencji. Najbardziej charakterystyczna jest znajdujące się od frontu wejście z kolumnami jońskimi i wieńcząca budynek balustrada.

Budynek składa się z trzech głównych części. Głowna część to Rezydencja Wykonawcza. Jest to najstarsza część kompleksu. Umiejscowiona jest w centrum. Pierwsze piętro jest tzw. piętrem państwowym. Służy do celów reprezentacyjnych i odbywają się tam największe państwowe ceremonie. Na parterze mieszą się biblioteka, mniejsze pomieszczenia służące oficjalnym celom, a także kuchnia i inne pomieszczenia gospodarcze. Na drugim i trzecim piętrze znajdują się pokoje gościnne oraz sypialnie i strefa zamieszkania prezydenta wraz z rodziną. Na poziomach podziemnych znajduje się schron oraz pomieszczenia gospodarcze i magazynowe.

Poza nią jest jeszcze wschodnie i zachodnie skrzydło. Do kompleksu zaliczane są także przyległe tereny zielone, ogrody oraz gmach Urzędu Wykonawczego Prezydenta Stanów Zjednoczonych.

Zachodnie skrzydło powstało w 1902 roku. Jest to część Białego Domu, w której prezydent wraz z najważniejszymi urzędnikami pracuje. Znajduje się tam Gabinet Owalny oraz tzw. sala gabinetu, w której odbywają się posiedzenia z udziałem prezydenta. Część skrzydła przeznaczona jest dla dziennikarzy. Znajduje się tam specjalnie przygotowane audytorium do udzielania wywiadów i konferencji prasowych. Na podziemnym poziomie znajduje się Pokój Dowodzenia. Służy on prezydentowi, jako miejsce spotkań z urzędnikami wojskowymi oraz służbami wywiadowczymi. Skrzydło to jest zamknięte dla osób zwiedzających.

Wschodnie skrzydło powstało, aby ukryć budowę podziemnego bunkra dla prezydenta. Bunkier jest czynny i jest w stanie przetrzymać nawet atak nuklearny. Mieszczą się w nim biura Pierwszej Damy i jej pracowników. Jest to także część turystyczna.

W budynku znajdują się 132 pokoje i 35 łazienek. Rezydencja ma 412 drzwi i 147 okien. Są trzy windy, 8 zejść schodowych i 28 kominów. W kompleksie znajduje się także kino, kręgielnia, basen, pokój bilardowy oraz korty tenisowe.

Dodane w kategorii: Architektura historyczna, Ciekawe budynki

Poprzedni artykuł

Następny artykuł

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany/ Wymagane pola oznaczone gwiazdką *